Roos tussen het puin

Een roos tussen het puin,
ze hoort daar niet te staan.
Ze bloeit toch in de tuin,
wat is er mis gegaan?

Heeft iemand haar geplukt?
Was een mens verstrooid?
Genadeloos van de struik gerukt,
en daarna weg gegooid?

Jij rode roos tussen het vuil,
zeg het me allemaal
Van in de diepe, donkere kuil
deed ze me haar verhaal.

"Verloren liefde en bedrog
hoe kon hij dat toch weten
zijn tranen, ja ik voel ze nog,
toen ben ik weg gesmeten."

Ik nam de roos voorzichtig mee,
en gaf haar toen een vaas.
En plots verscheen een goede fee,
ik keek haar aan, heel dwaas.

Ik mocht van haar iets wensen,
ja heus het is echt waar!
Ik vroeg vrede voor alle mensen
in plaats van oorlog met elkaar

 

Herfst

Met al je houterige geuren
en je rijkelijk, goudgele kleuren.
Genieten van de kortere dagen
zonder je verder af te vragen.
Zal het morgen regenen of staat er een strakke wind,
plakken er weer bladeren op het jasje van een kind.

Gewoon even dromen,
tussen bruin-oranje bomen.
Een snel opstekende bries,
de eerste najaarsnies.
Wandelen in de ritselende blaren
kastanjes en beukennootjes vergaren.

Uitgewaaid, met rode wangen
naar het knusse huis verlangen
Jas aan de kapstok, in de gang
de kachel waar ik zo naar verlang.
Mijn handen rozig van de kou,
mag ik ze warmen aan die van jou?

 

 

 

 

 

 

 

Pompoen

Op een dag vond ik 2 zaadjes van een pompoen.
Ik dacht bij mezelf :'wat moet ik daar nu mee doen?'
Ik plantte er eentje in onze tuin
ik gaf het water en verwijderde het vuil.


Hij maakte wortels en een sterke rank,
ik kreeg een ferme vrucht als dank.
Toch 1 ding wou ik maar snel vergeten,
ik had het 2de zaadje opgegeten!


Hopelijk groeit het niet in mijn buik
stel je voor, zo'n reuzenstruik...
Ik begon over pompoenen te lezen, terstond,
gelukkig groeien die dingen enkel in de grond.

 

                        

 

Ik hou van jou

Je handen in mijn haar,
2 lichamen naast elkaar.
Luisterend naar het ritme van je hart,
slaapdronken, nog een beetje verward.
Warme adem op mijn gezicht,
in het vroege ochtendlicht.
Een kus op mijn mond
alsof niets anders nog bestond.
Je warme hart verjaagt voor altijd de kou,
en ik murmel zacht: "ik hou van jou"

 

Back

 

All poems are made and © protected by

Ticuna

 

 

oncontextmenu="return false" ondragstart="return false" onselectstart="return false"